آسانسور Elevator:
آسانسور دستگاهی است که مردم و بار را به طبقات بالای یک ساختمان میرساند. یک اتومبیل یا جعبه و یا بسته باری را نیز بالا و پائین میبرد.
آسانسور، با گسترش و ارتفاع آسمانخراشهای مدرن امکانپذیر ساخته است. پیش از اختراع آسانسور مردم مجبور بودند طبقات متعدد ساختمانهای بلند را پیاده بالا و پائین بروند. برخی از اشخاص آسانسور را در خانههای خود نصب کردهاند، مخصوصاً اگر یک شخص علیل و ناتوان در آنجا زندگی کند.
نگاهی گذارا بر مخترعان آسانسور
آسانسور Elevator: آسانسور دستگاهی است که مردم و بار را به طبقات بالای یک ساختمان میرساند. یک اتومبیل یا جعبه و یا بسته باری را نیز بالا و پائین میبرد.
آسانسور، با گسترش و ارتفاع آسمانخراشهای مدرن امکانپذیر ساخته است. پیش از اختراع آسانسور مردم مجبور بودند طبقات متعدد ساختمانهای بلند را پیاده بالا و پائین بروند. برخی از اشخاص آسانسور را در خانههای خود نصب کردهاند، مخصوصاً اگر یک شخص علیل و ناتوان در آنجا زندگی کند.
از نخستین آسانسورهاي که اختراع آن ثبت شده بهوسیله ریاضیدان پرآوازه ارشمیدس در حدود ۲۵۳ ق.م بود. آسانسور وی یک بلندکن دستی بود که برای حمل یک مسافر طراحی شده بود. در مصر باستان احتمالاً نمونهای از نیروی بلند کردن بهوسیله بردگان برای ساختمان اهرام استفاده میکردند. آوردهاند که چنگیزخان مغول نيز برای رفتن به طبقات بالای یک ساختمان از يك نوع آسانسور استفاده كرده است
اما تاریخچه آسانسور: آدمی همواره کوشیده است برخی شیوههای ساده برای بلند کردن خود و مواد استفاده میکرد اما این آسانسور را نیروی بردگان و اسیران بالا و پائین میبرد. اما تا زمانیکه آدمی ساختمانهای خیلی بلند نساخته بود نیازی به آسانسور نداشت و از وقتی آسانسور مورد نیاز احساس گشت که کار ایجاد بناهای بلند آغاز گردید.
بعدها به فکر ساختن آسانسوری افتادند که با نیروی باد، آب، برق و غیره کار کند و سرانجام در سال ۱۸۵۰ آسانسور آبی یا هیدرولیکی برای ساختمانهای سه، چهار طبقه ساخته شد. در این روزگار آسانسورهای زمختی برای حمل بار ساخته و بهکار مشغول شد. این آسانسورها باز پروزنی را نمیتوانست بالا ببرد، علاوه بر این خیلی کند بالا میرفت. نخستین آسانسورها با موتورهای بخار و بعدها با موتورهای هیدرولیک بهکار میرفت.
موتورهای نخستین هیدرولیک یک Plunger (ستون فولادی) بهکار میرفت. دستگاه پائین و بالا با ستون فولادی پائینتر از آسانسور قرار میگرفت. یک تلمبه فشار آب را با فشار به دستگاه پائین فرو برنده داخل یک سیلندر عمودی میکرد. افزایش فشار روی دستگاه پائین و فروبرنده آسانسور را بلند میکند و بالا میبرد. فشار حقیقی مورد نیاز در این آسانسور را به پائین بردن تأمین میکند. در این آسانسور همچنین یک سیستم دستگاه وزنه تعادل که مانع بلند شدن وزنه داخلی آسانسور و محموله آن میشود، دارد. دستگاه فروبرنده Plunger بهطور عملی برای ساختمانهای بلند مناسب نبود زیرا نیاز به یک گودی زیادی داشت. بعدها با بهکار بردن یک ریسمان گیردهنده آسانسور هیدرولیکی با تعداد زیادی قرقره تکامل و توسعه یافت.
در ۱۸۵۳ الیشا گرویس از اوتیس از مردم نیویورک، نخستین دستگاه بلندکننده یا بالابر با یک نوع ایمنی خودکار برای نگهداری سکوی آسانسور از سقوط (اگر ریسمان بالابر پاره شود) اختراع کرد.
ماشین اوتیس با نیروی بخار کار میکرد. این آغاز مسافربرهای مدرن با آسانسورهای ایمنی بود. در ۱۸۵۷، اوتیس یک آسانسور برای پنج طبقه برای یک شرکت چینی و شیشه در شهر نیویورک نصب کرد. screwe که بهطور عمودی داخل شافت آسانسور حرکت میکرد، اختراع کردند.
این screwe آهنی از وسط دستگاه عبور میکرد. یک موتور بخار در زیرزمین screwe را که آسانسور را بالا یا به آهستگی پائین میآورد، کار میکرد.
افتخار نصب اولین آسانسور برقی به کمپانی برادران اوتیس داده شد که بهوسیله پسران الیشا اوتیس نظارت و اداره میشد. از این آسانسورها در سال ۱۸۸۹ در یک ساختمان نیویورک نصب گردید و تا سال ۱۹۲۰ که این ساختمان تخریب شد این آسانسور کار میکرد.
+ نوشته شده توسط روابط عمومی در شنبه یکم خرداد 1389 و ساعت
5 بعد از ظهر |